ទិវាសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជនៃកម្ពុជា សម្ដេចព្រះមហាឃោសានន្ទ នឹងប្រារព្ធនៅមជ្ឈមណ្ឌលសហគមន៍ព្រះសង្ឃខ្មែរអន្ដរជាតិ នាថ្ងៃសៅរ៍ ១៣រោច ថ្ងៃកោរ ខែជេស្ឋ ឆ្នាំមមី អដ្ឋស័ក ពុទ្ធសករាជ ២៥៧០ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី១៣ ខែមិថុនា គ្រិស្ដសករាជ ២០២៦
His Holiness Maha Ghosananda Transferring Merits Service to be held at the International Community of Khmer Buddhist Monks Center
on Saturday the 13th Waning Moon of Jeṭṭha, Year of the Horse, Buddhist Era 2570 equivlant to June 13, A.D.2026
ឃោសានន្ទ (អានជាភាសាខ្មែរថា ឃោ សា ណន់ មិនមែន ឃោ សា ណន់ដា ទេ) ។ នៅពេលចា ឬ សរសេរ មហាឃោសានន្ទ ដោយនេះជាព្រះនាមត្រឹមត្រូវ និង ជាផ្លូវការរបស់សម្ដេច; សម្ដេចទ្រង់លែងយក វ៉ា យ៉ាវ ទៀតហើយ។
Ghosananda (អានជាភាសាអង់គ្លេស ឃោ សា ណន់ដិស (ដិសចុងក្រោយនេះត្រូវថាតិចៗ កុំឱ្យឮខ្លាំង) ឬ ឃោ សា ណន់ទាក់ ឬ ឃោ សា ណន់ដា)
His Holiness only used Maha Ghosananda. He ceased using Va Yav.
រាជសព្ទប្រើបានសម្រាប់សម្ដេចព្រះសង្ឃារាជ ឬ សម្ដេចព្រះសង្ឃារាជាធិបតី ឧទាហរណ៍៖ សម្ដេចព្រះសង្ឃារាជ មហាអគ្គបណ្ឌិត ជោតញ្ញាណោ (ព្រះនាមកំណើត ជួន ណាត); សម្ដេចព្រះសង្ឃារាជ វជិរប្បញ្ញោ (ព្រះនាមកំណើត ហួត តាត); សម្ដេចព្រះសង្ឃារាជ សម្ដេច បណ្ឌិត ព្រះមហាឃោសានន្ទ (សម្ដេចព្រះមហាឃោសានន្ទលែងប្រើប្រាស់ព្រះនាមកំណើតដែលញោមប្រុសស្រី (ឪពុកម្ដាយបង្កើត) បានដាក់ថ្វាយ កាលទ្រង់ប្រសូត)។ តាំងពីសម័យព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ទ្រង់នៅគង់ជាធរមាននៅឡើយ បុរសអ្នកគ្រប់គ្រងផ្ទះសម្បែង កាលចេញចាកទៅបំពេញឧបសម្បទាជាភិក្ខុភាៈ នឹងទទួលបានព្រះនាមជាអ្នកបួស ដែលព្រះឧបជ្ឈាយ៍ដាក់ប្រគេន លែងប្រើប្រាស់ឈ្មោះដែលឪពុកម្ដាយដាក់ប្រគេនទៀតហើយ។ ព្រះភិក្ខុសង្ឃ ជាសាមណេរក្ដី ឬភិក្ខុក្ដី ទោះព្រះករុណាបានបួសជាសាមណេរក្ដី ឬភិក្ខុក្ដី បានច្រើនវស្សា (សម្រាប់ភិក្ខុសង្ឃ ឆ្នាំ ជំនួសដោយវស្សា) ក៏ដោយ យើងជាគ្រហស្ដ អ្នកស្រុក ឬប្រជាពលរដ្ឋមិនត្រូវហៅ ឬនិយាយចំពោះព្រះករុណាថា ទ្រង់ ថ្វាយ សោយ យាង បានទេ ក្នុងការនិយាយស្ដី ចា សរសេរ ឬបោះពុម្ព។ យើងនិយាយថា ព្រះករុណា ព្រះអង្គ ព្រះតេជព្រះគុណ ប្រគេន និមន្ដ ឆាន់ និមន្ដ ក្នុងការនិយាយស្ដី ចា សរសេរ ឬបោះពុម្ព។
ព្រះករុណា ដែលជាភិក្ខុ គួរប្រាប់ ឬ បង្រៀនញោមញាតិ និង ពុទ្ធបរិស័ទ ក្នុងការនិយាយ ឬ បោះពុម្ព នូវរាជសព្ទសម្រាប់សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ និង សង្ឃសព្ទ ដើម្បីលើកកម្ពស់ព្រះពុទ្ធសាសនា ប្រសិនបើញោមញាតិនិយាយចំពោះព្រះអង្គដោយផ្ទាល់ ឬ ក្នុងការបោះពុម្ព ។ ប្រសិនបើព្រះករុណាទទួលនូវតំណែងសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ តាមពាក្យសម្ដីរបស់ញោមញាតិ និង ពុទ្ធបរិស័ទ អាចត្រូវទោស (អាបត្ដិ) ។
ភិក្ខុដែលជារាជាគណៈ (ឬទីប្រឹក្សាសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ) ឬ រាជាគណៈថ្នាក់កិត្ដិយស មានឋានៈជាសម្ដេច ក៏ប្រើប្រាស់រាជសព្ទមិនបានដែរ លុះត្រាតែមានព្រះរាជក្រិត។
Royal terms properly use for the Sangharaja (the Supreme Buddhist Patriarch). For example, His Holiness Samdech the Great Dr. Jotañāṇo (Birthname Chuon Nath), His Holiness Samdech Vajirapanno (Birthname Huot Tath), His Holiness Samdech Dr. Maha Ghosananda (H.H. Maha Ghosananda never used his birthname once he’d been ordained as a bhikkhu; according to the teachings of the Buddha, once a male individual leaves the household life, he is ordained as a bhikkhu, he no longer is known by his birthname. He would take up an ordained name given by his preceptor (Teacher who ordains him) called Upajjhāya in pali. The Buddhist monks (a sāmaṇera or a bhikkhu) no matter how many years he has been ordained or has been a monk, we must not address him in verbal, oral, writing, or printing as His Holiness; properly we address him as a sāmaṇera or a bhikkhu, venerable (Ven. in short), or bhante.
The term His Holiness is reserved for Sangharaja (the Supreme Buddhist Patriarch) of the country. Cambodia throughout the mondern history has this honorific title for the highest bhikkhu/monk in the country.
Venerable Bhante should tell or teach the devotees or laypeople the correct term when the devotee or layperson speak toward you directly or about you or printing to avoid addressing you as Your Holiness or His Holiness because you are not holding the rank/position of sangharaja. Accepting as such can lead to monastic rule offense.
A bhikkhu, who holds an advsiory role to the sangharaja or honorary advisor cannot use royal terms either (unless there is a royal decree permitting to use).
